Zdarza się, że u naszego dziecka zauważymy nietypowe dla niego zachowania lub ma ono budzące nasz niepokój objawy związane z widzeniem. Aby móc zrozumieć zaistniałą sytuację i właściwie zająć się swoim dzieckiem, warto wiedzieć, jakie problemy okulistyczne u dzieci występują najczęściej i z czym się one wiążą. Zapraszamy do lektury naszego wpisu!
Które objawy wskazują na problemy okulistyczne u dzieci?
Na każdym etapie rozwoju można zaobserwować u dzieci różne zachowania. Jednakże zdarzają się sytuacje, budzące niepokój. Gdy nasze dziecko męczy się czytaniem, jednocześnie uskarżając się na bóle w okolicach czoła i skroni lub zawroty głowy, początkowo możemy traktować to jako jego wymówki i lenistwo. Natomiast gdy dowiadujemy się, że ma ono coraz gorsze wyniki w nauce, zwykle wzmagamy czujność. Obserwujemy uważniej nasze dziecko i na przykład widzimy, że korzystając z komputera, nerwowo i zbyt często mruga ono oczami albo mruży je. Z kolei gdy dziecko ogląda telewizję, siada zbyt blisko albo wprost przeciwnie – za daleko ekranu. Potem mówi, że znowu bolały je oczy albo łzawiły.
Z troski najprawdopodobniej ograniczamy dziecku dostęp do mediów. Jeśli jednak nadal dostrzegamy, że dziecko:
- nadmiernie przybliża przedmioty do twarzy albo znacznie je oddala,
- po zapadnięciu zmroku widzi słabo,
- ma kłopot z rozpoznaniem osób znajomych,
- często potyka się o przedmioty znajdujące się w otoczeniu,
- zwraca coraz większą uwagę na przedmioty znajdujące się w oddali,
- nieprawidłowo ustawia głowę, gdy pisze lub rysuje.
Może to świadczyć o tym, że nasze dziecko nieprawidłowo widzi. Wówczas optymalnym rozwiązaniem będzie korekcja wzroku dziecka. Oczywiście poprzedzona diagnostyką okulistyczną.
Jakie problemy okulistyczne występują u dzieci najczęściej?
Najnowsze badania wykazują, że u ponad połowy dzieci diagnozowanych okulistycznie wykrywane są wady wzroku oraz zaburzenia widzenia. Najczęściej spotykane to:
- krótkowzroczność – niewyraźne widzenie obiektów umiejscowionych w oddali, najczęściej wykrywana u dzieci w wieku 7-8 lat, może też rozwinąć się w wieku 12-13 lat;
- nadwzroczność – niewyraźne widzenie obiektów umiejscowionych w pobliżu, rozwija się u dzieci przeważnie we wczesnym dzieciństwie;
- astygmatyzm – widzenie, które zniekształca obraz, może być wrodzone, pojawić się w wyniku urazu albo na skutek mechanicznego uszkodzenia rogówki;
- różnowzroczność (anizometropia) – dziecko nie jest w stanie używać obydwu oczu razem, gdyż każde z oczu widzi inny rozmiar tego samego obrazu z inną ostrością;
- zez – występuje osłabienie mięśni ocznych i wówczas jedno oko zmienia kąt patrzenia względem drugiego lub jedne mięśnie oczne są silniejsze od innych, a wtedy zaburza się kąt patrzenia oraz ostrość widzenia, co może prowadzić do ślepoty częściowej lub całkowitej;
- niedowidzenie – dolegliwość występująca u dzieci głównie w wieku 6-8 lat, jest ona związana ze zmniejszeniem ostrości wzroku jednego lub obu oczu i może mieć związek z istnieniem zeza, różnowzroczności albo zaćmy.
Wady wzroku oraz zaburzenia widzenia wpływają na całościowy rozwój dziecka, dlatego warto diagnozować je jak najwcześniej. W razie potrzeby zostanie zastosowana odpowiednia metoda leczenia. Współczesna okulistyka oferuje wiele skutecznych rozwiązań, które pozwalają na zapewnienie dziecku dobrego widzenia w przyszłości.